Een eerste poging om groen licht te verkrijgen voor stevia in Europa, kwam er in 1997 toen een eerste aanvraag werd ingediend voor de goedkeuring van stevioside. Spijtig genoeg werd de aanvraag in 1999 door de Europese Commissie afgekeurd, omwille van een gebrek aan bewijs dat de glycosides van stevia veilig waren. 

Hoewel ze zich bewust waren van de overduidelijke voordelen van de kleine groene plant, beschikten de petitiehouders niet over het budget om de benodigde informatie te kunnen verkrijgen. En zo werd de stevia zoetstof in 2000 van de Europese markt verbannen.

In de jaren daarna, waren de vlaggendragers van stevia druk in de weer om al het papierwerk in orde te krijgen om de onschadelijkheid van het honingkruid aan te kunnen tonen. De laatste jaren is er onder leiding van Dr. Jan Geuns van de KU Leuven een nieuw dossier over de veiligheid van stevia en stevioside opgesteld door de Europese Stevia Associatie (EUSTAS), en naar EFSA doorgestuurd. 

Uiteindelijk werd in april 2010 de aanvraag goedgekeurd, en de stevia zoetstof werd verwelkomd op de Europese markten. We zullen hier enkele bevindingen van de jury parafraseren:

• Steviolglycosides worden niet opgestapeld in het lichaam. Ze worden ofwel volledig opgenomen, ofwel afgescheiden in de urine.   
• De resultaten van toxicologische testen toonden aan dat steviolglycosides niet giftig zijn, niet kankerverwekkend zijn en niet in verband kunnen worden gebracht met impotentie of voortplantingsproblemen.   
• Enkelvoudige doses van 1000 mg steviolglycosides per persoon per dag hadden geen effect op de glucose in het lichaam, en tastte de bloeddruk niet aan bij personen met een normale glocusetolerantie of met diabetes mellitus type 2. 
• Nadat ze alle verzamelde data in acht had genomen over de stabiliteit, het metabolisme en toxicologische screenings, stelt de jury een Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH) voor van 4 mg per kilo lichaamsgewicht per dag voor steviolglycosides en equivalenten van steviol.