Wetenschappers beweren al jaren dat de grootschalige consumptie van aspartaam een rechtstreekse aanleiding is voor het steeds groter wordende aantal patiënten met Parkinson en Alzheimer.

Hoe kan het dan toch dat deze zoetstof nog steeds kan rekenen op het onwrikbare vertrouwen van voedselagentschappen wereldwijd, terwijl stevia en de FDA er maar niet in slagen om beste maatjes te worden? Om hierop een antwoord te vinden, moeten we even terug in de tijd...

Aspartaam werd ontdekt in 1965 door James Schlatter, een wetenschapper die op dat moment op zoek was naar een middel tegen maagzweren. Hij voegde methanol toe aan een mengsel van twee aminozuren: asparaginezuur en phenulalanine. Hierbij merkte hij op dat de nieuwe samenstelling een bijzonder zoete smaak had. Het is misschien niet onbelangrijk te vermelden dat methanol zonder zijn natuurlijke tegenhanger ethanol dodelijk is in grote hoeveelheden. Beide stoffen kunnen worden teruggevonden in verschillende soorten fruit (die overigens tien keer meer ethanol bevatten dan methanol). Aspartaam daarentegen, bevat geen ethanol!

Aanvankelijk onderzoek wees uit dat er veel potentiële risico’s verbonden waren aan de consumptie van aspartaam, en het Amerikaanse voedselagentschap FDA weerde het zelfs een tijd lang van de markt. De ommekeer kwam er in 1981, na de verkiezing van Ronald Reagan. Hoewel de verschillende wetenschappelijke studies het niet eens konden worden over de veiligheid van aspartaam, werd de zoetstof onder politieke druk toch op korte termijn goedgekeurd voor alledaags gebruik. De eerste frisdranken met aspartaam lagen in 1983 in de rekken, ondanks hevig protest van de Amerikaanse Organisatie voor Frisdranken.

We zullen hier niet uitwijden over het hele verhaal van aspartaam. Voor verdere informatie over de twijfelachtige geschiedenis van de zoetstof, kan je elders terecht (informatie in het Engels).

De FDA beweert dat er door de jaren heen genoeg onderzoek is verricht naar aspartaam om te bewijzen dat de zoetstof veilig is voor de consument. 

Wat ze er uiteraard niet bijvertellen, is dat het overgrote deel van deze onderzoeken gefinancierd werd door producenten van aspartaam zelf, en dat de meeste onafhankelijke studies (die overigens door de FDA aan de kant werden geschoven) net aantoonden dat er wel degelijk negatieve bijwerkingen gekoppeld konden worden aan de inname van aspartaam. Verschillende dokters hebben symptomen van aspartaamgebruik gemeld aan de FDA, maar deze beweringen werden als kwakzalverij bestempeld.

Enkele van de gerapporteerde gevaren van aspartaam op korte termijn die aangetoond warden in grootschalige studies doorheen de jaren ’80 houden (onder meer) in:

• Hoofdpijn en duizeligheid
• Wazig zicht
• Oorsuizingen   
• Depressie en prikkelbaarheid   
• Hartritmestoornissen  
• Misselijkheid en diarree

Er zijn een hele hoop pro en contra sites op het internet te vinden, maar op het eind van de dag is het altijd beter om je gezond verstand te gebruiken. Wat er ook van zij, je kan moeilijk ontkennen dat er heel veel geld mee gemoeid is. Neem toch maar best het zekere voor het onzekere...