|
In
het wild is stevia een “overblijvende”
plant. Dit wil eigenlijk zeggen dat ze verschillende jaren lang
(meestal 2 tot 5) zelfstandig kan overleven. Ze bloeit in de zomer, en
de bovengrondse gedeeltes verwelken in de winter. Met het veranderen
van de seizoenen, groeit het honingkruid terug uit zijn
wortels.
Als
je het thuis teelt – vooral in gematigde klimaten – is de steviaplant
een éénjarige plant,
die wordt geteeld door middel van steviazaad
of stevia
plantstekken,
en op de laatste techniek gaan we ons hier toespitsen. Stevia kweken is
een zaak van de wet van de sterkste: richt je aandacht op het kweken
van meerdere planten tegelijkertijd, aangezien je in het begin
wisselend succes zal hebben.
Omdat
het kiempercentage van de zaadjes laag is, in vergelijking met het
gebruik van stekken van een reeds bestaande plant, wordt over het
algemeen de laatste methode aangeraden.
Welk
proces je ook kiest, er zijn een aantal richtlijnen die je in gedachten
moet houden. Zoals ik al aankaartte in andere pagina’s op deze
site, kan zelf geteelde stevia 200 tot 300 keer zoeter zijn dan suiker.
De methode die je gebruikt om stevia voort te planten, heeft weinig tot
geen invloed op de graad van zoetheid, maar er zijn wel andere factoren
in het spel die het kruid zoeten kunnen maken:
 Het klimaat waarin
je leeft: stevia groeit het best
in warme en zonnige klimaten, en heeft extra veel aandacht nodig in
gematigde klimaten - De hoeveelheid licht
waaraan je plant wordt
blootgesteld: hoe meer zonlicht de plant ontvangt, hoe zoeter de
bladeren zullen zijn
- De teelaarde die je
gebruikt om je honingkruid in de planten en te kweken: gebruik doorlaatbare grond
(bij voorkeur zanderige
grond). Als je het kruid in een pot groeit, zorg dan dat de pot een gat
in de bodem heeft
- De hoeveelheid water die
de plant ontvangt: hoewel
het belangrijk is om je steviaplant regelmatig water te geven, is het
zeker even belangrijk om daarin niet te ovedrijven. Vochtigheid is
goed, maar een overvloed aan water zal de plant doen rotten.
|
