Deze site werd gebouwd met Site Build It! v2.0 - Woon jij in Vlaanderen of Nederland? Dan is SBI misschien voor jou: ik werk nu, net als duizenden andere SBI'ers, gewoon van thuis uit!
De inhoud van deze site wordt beveiligd door Copyscape. Het is niet toegestaan om de inhoud van deze site te kopiëren zonder schriftelijke toestemming van de auteur. Klik op het onderstaande logo voor meer uitleg.
|
| Stevia
planten ontleed: de mysteries ontrafeld |
 |
|
De
officiële naam van steviaplanten
is Stevia
Rebaudiana
Bertoni. Dat is een hele mond vol, nietwaar? Nog een populaire naam
voor stevia is “honingkruid”, omwille van de zoete eigenschappen
waarover de plant beschikt.
|
|
 |
|
Laat
ons de basiskenmerken
overlopen: stevia rebaudiana is een ontdekking van de Guarini-stam in
Paraguay, Zuid-Amerika en is slechts één van ruwweg 200 soorten
van de steviafamilie. De plant werd voor het eerst officieel
gedocumenteerd aan het eind van de 19e eeuw.
Steviaplanten zijn best hardnekkig en kunnen bijna overal overleven:
van onvruchtbare bergflanken tot groene valleien. Ze zijn zelden
vatbaar voor algemene plantziekten, maar hun ergste vijand is
vriesweer. Het steviakruid gedijt dan ook het beste in warme en zonnige
klimaten.
Je kan ook zelf je stevia
kweken; de lengte van een volgroeide plant is heel
afhankelijk van de wijze waarop je dit doet, en het honingkruid zal
binnen de vier maanden klaar zijn voor de oogst. De plant is lid van de
familie van Asteraceae, ook wel Compositae genoemd. Tot zover de
Latijnse les: in het Nederlands behoren tot dit ras onder andere de
zonnebloem, de distel, het madeliefje en de paardebloem; spijtig genoeg
zijn die niet allemaal zo zoet.
 De
planten worden twee tot vier keer per jaar geoogst maar de wortels
blijven in de grond zitten, zodat ze opnieuw kunnen groeien. De
voorkeur gaat uit naar deze groeiwijze omdat het moeilijker is - maar
niet onmogelijk mits de nodige zorg en aandacht – om het
honingkruid rechtstreeks uit steviazaad
te telen. De levensduur van een plant die met stekken wordt gekweekt,
kan oplopen tot vijf jaar.
Na de oogst worden de bladeren gedroogd en vermalen, en worden de
glycosiden (de elementen die stevia zo zoet maken) door een
zoetwaterextractie uit de plant gewonnen, waardoor de natuurlijke
gezonde eigenschappen van de plant niet in het gedrang komen.
|
 |
| |
|
De
zoete smaak van het steviakruid stamt uit chemische substanties die “glycosides” worden
genoemd en die van nature aanwezig zijn in steviabladeren
(alsook in de bladeren van verschillende andere planten, in wisselende
hoeveelheden). De belangrijkste glycosides die uit stevia worden
gewonnen, zijn stevioside
en rebaudioside
A.
|
|
|
 |
|
 Deze
glycosides kunnen in verschillende vormen worden aangewend om
andere zoetstoffen te vervangen die bij regelmatig gebruik schadelijk
voor de gezondheid kunnen zijn.
Enkele
van de vele voordelen
van stevia, zijn dat de zoetstoffen van de plant geen calorieën
bevatten, en dat de bladeren naar schatting 200 maal zoeter zijn
dan gewone suiker!
In
Paraguay worden steviaplanten en het extract van de bladeren al
generaties lang gebruikt om de befaamde yerba maté thee te zoeten, maar
de afgelopen jaren wordt er in Zuid-Amerika ook succesvol met de plant
geëxperimenteerd bij de bestrijding van diabetes.
Aanbieding:
Je krijgt nu een gratis steviaplantje bij een bestelling vanaf 50 euro
op Eetbare Tuin (zie onderaan de
pagina voor de aanbieding).
|
Terug
naar Stevia
Startpagina
|
|
