Deze site werd gebouwd met Site Build It! v2.0 - Woon jij in Vlaanderen of Nederland? Dan is SBI misschien voor jou: ik werk nu, net als duizenden andere SBI'ers, gewoon van thuis uit!

Site Build It!


De inhoud van deze site wordt beveiligd door Copyscape. Het is niet toegestaan om de inhoud van deze site te kopiëren zonder schriftelijke toestemming van de auteur. Klik op het onderstaande logo voor meer uitleg.

Protected by Copyscape Online Plagiarism Software

Stevia planten ontleed: de mysteries ontrafeld

De officiële naam van steviaplanten is Stevia Rebaudiana Bertoni. Dat is een hele mond vol, nietwaar? Nog een populaire naam voor stevia is “honingkruid”, omwille van de zoete eigenschappen waarover de plant beschikt.

Laat ons de basiskenmerken overlopen: stevia rebaudiana is een ontdekking van de Guarini-stam in Paraguay, Zuid-Amerika en is slechts één van ruwweg 200 soorten van de steviafamilie. De plant werd voor het eerst officieel gedocumenteerd aan het eind van de 19e eeuw.

Steviaplanten zijn best hardnekkig en kunnen bijna overal overleven: van onvruchtbare bergflanken tot groene valleien. Ze zijn zelden vatbaar voor algemene plantziekten, maar hun ergste vijand is vriesweer. Het steviakruid gedijt dan ook het beste in warme en zonnige klimaten.

Je kan ook zelf je stevia kweken; de lengte van een volgroeide plant is heel afhankelijk van de wijze waarop je dit doet, en het honingkruid zal binnen de vier maanden klaar zijn voor de oogst. De plant is lid van de familie van Asteraceae, ook wel Compositae genoemd. Tot zover de Latijnse les: in het Nederlands behoren tot dit ras onder andere de zonnebloem, de distel, het madeliefje en de paardebloem; spijtig genoeg zijn die niet allemaal zo zoet.

stevia plantsDe planten worden twee tot vier keer per jaar geoogst maar de wortels blijven in de grond zitten, zodat ze opnieuw kunnen groeien. De voorkeur gaat uit naar deze groeiwijze omdat het moeilijker is - maar niet onmogelijk mits de nodige zorg en aandacht –  om het honingkruid rechtstreeks uit steviazaad te telen. De levensduur van een plant die met stekken wordt gekweekt, kan oplopen tot vijf jaar.

Na de oogst worden de bladeren gedroogd en vermalen, en worden de glycosiden (de elementen die stevia zo zoet maken) door een zoetwaterextractie uit de plant gewonnen, waardoor de natuurlijke gezonde eigenschappen van de plant niet in het gedrang komen.

 

De zoete smaak van het steviakruid stamt uit chemische substanties die “glycosides” worden genoemd en die van nature aanwezig zijn in steviabladeren (alsook in de bladeren van verschillende andere planten, in wisselende hoeveelheden). De belangrijkste glycosides die uit stevia worden gewonnen, zijn stevioside en rebaudioside A.

 

stevia powderDeze glycosides kunnen in verschillende vormen worden aangewend om andere zoetstoffen te vervangen die bij regelmatig gebruik schadelijk voor de gezondheid kunnen zijn. 

Enkele van de vele voordelen van stevia, zijn dat de zoetstoffen van de plant geen calorieën bevatten, en dat de bladeren naar schatting 200 maal zoeter zijn dan gewone suiker!

In Paraguay worden steviaplanten en het extract van de bladeren al generaties lang gebruikt om de befaamde yerba maté thee te zoeten, maar de afgelopen jaren wordt er in Zuid-Amerika ook succesvol met de plant geëxperimenteerd bij de bestrijding van diabetes.

Aanbieding: Je krijgt nu een gratis steviaplantje bij een bestelling vanaf 50 euro op Eetbare Tuin (zie onderaan de pagina voor de aanbieding).






Terug naar Stevia Startpagina